Cara Menulis Cerita Interaktif

1. Mulakan dengan situasi yang memerlukan pilihan

Senario lakon peranan ialah latar yang boleh dimainkan semula, bukan transkrip novel lengkap. Tentukan lokasi, perubahan terkini dan sebab pemain perlu bertindak. Tajuk, kulit, kategori dan ringkasan perlu selaras. Terangkan premis tanpa membocorkan jawapan misteri. Gunakan bahan asli atau berizin dan jangan membayangkan kaitan dengan francais terkenal.

2. Asingkan fakta dunia, rahsia dan pengetahuan

Tulis peraturan yang mempengaruhi pilihan sebelum sejarah hiasan: apa yang mungkin, dilarang atau merosakkan premis. Asingkan maklumat awam, tetapan tersembunyi dan penerangan setiap peranan. Petunjuk satu watak bukan pengetahuan semua orang. Tetapan tersembunyi menyokong fiksyen, bukan tempat simpanan selamat; jangan masukkan kata laluan atau maklumat peribadi sebenar.

3. Beri setiap peranan sebab untuk terlibat

Tetapkan identiti, tujuan, hubungan dan maklumat penting setiap peranan. Peranan perlu difahami manusia serta boleh dilakonkan AI. Motif berbeza mencetuskan interaksi: seorang mahu akses, seorang menjaga rahsia, seorang mencari bukti. Jangan jadikan semua watak sentiasa bersetuju dengan protagonis. Tinggalkan beberapa respons munasabah tanpa menjanjikan enjin cabang terbina dalam.

Contoh asli: Arkib ditutup pada fajar. Pelawat mencari surat hilang, penjaga melindungi bilik bermeterai dan perantis mengesyaki katalog diubah. Pemain boleh berunding atau menyiasat; premis tidak menentukan siapa yang mesti dipercayai.

4. Uji bilik kemudian semak senario

Simpan draf dan uji pembukaan dengan pilihan berbeza. Senario menetapkan dunia yang boleh digunakan semula; bilik ialah satu sesi kumpulan dalam dunia itu. Semak kejelasan peranan, petunjuk dan sebab watak pendiam bercakap. Baiki latar yang mengelirukan, bukan menulis setiap jawapan. Semak kulit, penerangan dan syarat penerbitan semasa sebelum menghantar.